Bukit Lawang

Vanuit Kuala Lumpur hadden we een (hele vroege ochtend) vlucht naar Sumatra. We sliepen in een hotel langs de high speed treinlijn die direct verbonden is met de airport. We waren op tijd opgestaan, maar hebben daarna een klein beetje getreuzeld waardoor we al iets aan de late kant waren. Eenmaal beneden sliep de receptioniste. Maar echt heel erg diep! “Hello?! Miss! Hello!?” “HELLOOHOOO??!” “Miss? HELLOOOOOOO.” Na heel wat geschreeuw werd ze wakker! “Wauw!” Met van die hele rode oogjes. Eerst moest ze even wakker worden en zich een paar keer uitrekken en toen ging ze ons uitchecken. Nou dat was dus ook nog een hele procedure. We zeiden dat we echt moesten opschieten omdat we de trein moesten halen. Maar helaas versnelde dit het proces niet echt. Eenmaal buiten stonden we voor de poort naar de trein. DICHT!!!! “NEEEEEEEEEE!”. We weten dat er aan de zijkant nog een ingang zit, omdat we normaal aan die kant van de stad slapen. We zijn dus keihard gaan rennen bepakt met onze backpacks. Eenmaal aangekomen bij de ticket counter hebben we nog 2 minuten. “Oké dit gaan we nog halen” Dacht ik. We rennen naar de roltrap en daar staan twee chinese mensen midden op de roltrap te staan. Ze schuiven ook niet. We wachten dus tot we beneden zijn rennen langs hun naar de trein en hop.. daar gaan de deuren dicht. “neeeeeeee!” Ja echt! Helaas kun je dan ook geen taxi meer pakken, want die is niet zo high speed dat hij dat kan halen. We hebben dus maar de volgende trein genomen. Eenmaal aangekomen mochten we onze bagage niet meer droppen, pech dus! We hebben toen tot 14.00uur moeten wachten voor onze vlucht, waar we dus ook een nieuw ticket voor hebben moeten kopen. “boehoee!”.
Na al deze ellende kwamen we uiteindelijk aan in Medan. Hier hebben we een bus genomen naar een bus station. Hier hebben we een minivan moeten nemen naar Bukit Lawang, het oerwoud.
Kennen jullie nog het verhaal van Kep? Waar ik bij Raf op de schoot heb moeten zitten omdat er zo veel mensen in het busje zaten. Nou dit was “the next level!” Het was bloed en bloed heet! En in het begin zaten we gewoon met het aantal mensen dat erin past, zoals we dat ook in Nederland gewend zijn. Al snel volgden er meer, en meer en meer.. En als je denkt dat er echt niemand meer bij komt, stappen er nog twee mensen in! Mensen gingen op de grond zitten, op elkaar, staan. Alles kan! Dus dat was een plakkerig ritje. De weg was ook echt in hele slechte staat, waardoor de reis extra lang duurde. Maar dat zijn we inmiddels wel gewend. Eenmaal aangekomen was het helaas al donker, waardoor we niet echt goed konden zien waar we zaten. Wel hoorden we al wat oerwoudgeluiden.
De volgende ochtend toen we de deur opende wachten we “WAUWW!” We hadden het oerwoud in onze voortuin! Prachtig! Ontzettende hoge bomen zo ver je kunt kijken. Bukit Lawang staat eigenlijk vooral bekend om zijn Oerang Utans, die hier in het wild leven. We zijn gelijk op pad gegaan en hebben een jungle trek gedaan met onze gids Pen. Raf wilde natuurlijk zijn kansen even weten en vroeg hoeveel procent kans we hadden om een oerang utan te zien vandaag. Onze gids zei dat hij dat nooit zeker kon zeggen. Het is het oerwoud, ze zijn wild! “Maar hoe veel procent?” Onze gids zei 50. “oooh come on.” Zei Raf. “Oké for you, I give you discount! I say 99%! But it is never sure”
Vol hoop gingen we op pad. En vrij snel kwamen we al onze eerste twee Oerang Utans tegen. WAUW!!! Hoog in de boom zag je ze slingeren. Prachtig. We zijn vervolgens door gegaan met onze tocht. Onder bomen door, over bomen heen, aan lianen vasthoudend stijle bergen naar beneden en het was voornamelijk spek glad! Maar wat hebben we gelachen. Uiteindelijk hebben we in totaal 8 Oerang utans gezien. Niet normaal toch? Toen besloot onze gids dat het tijd was om te lunchen. We zijn ergens gaan zitten en hebben genoten van onze nasi. En opeens stonden we oog in oog met “Mina” de legende van de jungle. Ze staat bekend als de agressieve oerang utan, die al meerdere mensen heeft aangevallen. Deze horror verhalen hadden we de avond ervoor al te horen gekregen. Een van onze gidse had zelfs een heel groot litteken door deze dame. De gids sprong op en zei “Get up, get up!! Mina is coming.” Ik wist niet goed of we het eten nu moesten meenemen of laten liggen dus ik pakte het maar in een soort van paniek. Hij zei dat ik het aan hem moest geven. Wij zijn met Pen achter een boom gaan staan en onze andere gids Rainbow heeft Mina afgeleid, zodat wij veilig weg konden gaan. We hebben haar eerst een hele tijd mogen bewonderen samen met haar kleine baby. Maar wel op een afstandje. Prachtig! Echt onbeschrijfelijk hoe bijzonder het is om in het wild zo dicht bij een oerang utan te komen. Dat bracht het totaal dus op 10! Wat een dag!!! We zijn vervolgens met aan elkaar vastgemaakte een tubes ( een opgepompte binnenband van een vrachtwagen) terug gegaan. Heel erg leuk.
’s Avonds zijn we gaan eten in het restaurantje naast ons guesthouse. Dit is echt een ontzettend leuk en gezellig restaurantje. Al het personeel komt bij je aan tafel zitten om te kletsen en spelletjes te spelen en er hangt gewoon een hele chille sfeer.
De dag erna zijn we gaan touren door de omliggende dorpjes. Daar zijn we naar een klein palm suiker bedrijfje gaan kijken. Hier kwam het halve dorp naar ons kijken. Hihihi. En vooral heel veel lieve kindjes die allemaal op de foto wilden en alleen maar heel hard lachten en Hiiiiiii schreeuwden. Daar wordt iedereen toch blij van! Met een lach op ons gezicht gingen we weer verder.
We zijn daarna samen met onze gids Pen gaan tuben, again. Maar deze keer hadden ik en Raf samen een band en Pen een band. Waardoor het dus allemaal wat ruwer ging. We hebben echt heel hard gelachen! Ik ben er zelf ook nog vanaf gevallen en kwam niet meer omhoog! De stroming was zo sterk. Maar meer dan wat pijnlijke knieën heb ik er niet aan over gehouden.
Toen begon het keihard te regenen. REGEN? Ja! Dat hadden we al lang niet gezien. We waren toch al nat! We hebben nog even in de rivier gezwommen en zijn daarna terug gegaan naar ons guesthouse.
Die avond hebben we echt de grootste lol gehad met een hilarisch spel! De video zal nog wel een keertje online komen.
Kortom: Bukit lawang was fantastisch!! Op naar Yogyakarta.

 

Advertisements

2 thoughts on “Bukit Lawang

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s