Kampot en Kep, de laatste daagjes in Cambodja

Hallo Allemaal,

Helaas zit onze reis door Cambodja erop. Wat hebben we genoten van het land. Nadat we van koh Rong Samloem waren vertrokken zijn we naar Kampot en Kep gegaan, de laidback stadjes die door veel backpackers worden overgeslagen. Het klopt, er is inderdaad niet heel veel te beleven. Maar het zijn allebei stadjes met een eigen identiteit en ontzettend lieve inwoners. We hebben een scooter gehuurd en zijn er een beetje op uit gegaan. De busreis naar Kep was ook weer een hele beleving. We hebben namelijk met 16 personen in een busje voor 12 gezeten, ik op de schoot van Raf.
Vooral in Kep is er ontzettend mooie natuur. We waren omringt door bergen en in de achtertuin van ons hotel lag het nationaal park. Kep staat bekend om zijn krabben. We hebben daarom hier onze eerste krab gegeten gekruid in peper uit Kampot en kerrie. Om te smullen! Heerlijk. We hebben onze vingers echt zitten aflikken. Maar wat een knoeiboel. De mensen van het restaurant waren ons aan het uitlachen omdat we een beetje waren aan het klungelen met de krab. Uiteindelijk hebben we een notenkraker gekregen.. hihihi!
Ondanks dat er niet heel veel te doen was hier, vonden we het erg leuk. Vooral omdat je echt tussen de locals zit. Zo nu en dan zie je een toeristje langs lopen en dan hoor je iedereen roepen “Hello”. Iedereen zwaait ook naar je als je langs komt met je scootertje, echt te schattig! Er werd zelfs een klasje onderbroken om even met zijn allen te zwaaien.
Al met al vonden we het land prachtig, met heel veel mooie landschappen, lekker eten en super lieve mensen.

Op naar de Filipijnen!

Liefs,

Raf & Aimée

 

Koh Rong Samloem

Hallo allemaal,

Het heeft eventjes geduurd, maar hier dan toch nog een kort verslagje over Koh Rong Samloem. Vanuit Phnom Phen zijn we met de boot naar Koh Rong Samloem gegaan. Dit zou ongeveer 20 minuten duren. Helaas viel de motor uit ergens midden op zee, waardoor we met een motor, heel rustig aan verder moesten. Het ritje duurde daarom uiteindelijk 2 uur. Maar ach.. Dan heb je ook wat!
Prachtige witte stranden en helder blauwe zee. Ons hutje was wat minder prachtig. Het was een heel basic hutje, wat we natuurlijk al wel wisten. Maar het was erg vies. Er zaten er overal gaten in en het hele dak, dat grensde aan de jungle,was open. We hebben maar gewoon onze klamboe opgehangen en zijn gaan liggen op ons matrasje op de grond. Ik had uit voorzorg al oordopjes in gedaan. Raf had heel slecht geslapen. Opeens begon hij ook te schijnen met de zaklamp. Ik dacht “wat is er nou?” Maar hij zei niks. Ik heb dus gewoon maar weer mijn oordopjes in gedaan en ben gaan slapen.
De ochtend daarna zei Raf dat het een goed idee was als we zouden verhuizen. Ik had geen idee waarom, maar ik vertrouwde hem maar. We zijn dus maar verhuisd naar een tentje in het zand ietsje verder op. Helemaal prima!Hier hebben we dus heel fijn geslapen en de eigenaars uit Oekraïne waren super aardig!
In de ochtend bij het ontbijt vonden we een slangenvel onder ons tafeltje. Oei! Daarna vonden we nog een vel voor onze tent.
’s Nachts moest ik naar de wc. Het wc’tje lag 1 minuten lopen in de jungle. Dus ‘s avonds was dat wat minder leuk. Ik heb Raf maar wakker gemaakt en ben uiteindelijk in het zand achter ons hutje gaan plassen.. hihi. Toen kwam opeens het puppy hondje van de eigenaren naar ons toe rennen. Helemaal springend. Hij wilde mee onze tent in. Vervolgens heeft hij de hele nacht voor onze tent zitten waken. Wat een schatje.
Al met al was het dus een super mooi strand! En met ons tentje waren we ook super blij! We denken dat de foto’s wel genoeg zeggen.
Wat was er nu gebeurd in dat hutje vragen jullie je misschien af. Uiteindelijk bleek (Dat vertelde Raf mij pas op de boot ), dat we een bezoekje hadden gehad van mijn favoriete vriendjes, RATTEN :O bluuuh.. Goed idee dus om te verhuizen!

The Killing fields en Tuol Sleng Museum, de verschrikkelijke geschiedenis van Cambodja

Tuol Sleng MuseumSinds we in Cambodja zijn komen we eigenlijk steeds meer te weten over de gruweldaden die de Khmer Rouge hier hebben verricht onder de leiding van Pol Pot. Deze man is eigenlijk gewoon een Hitler geweest die als ideaal had om een pure Cambodiaanse bevolking te hebben die volledig zelfvoorzienend was. Dit betekende dat alle gezinnen werden verdreven vanuit de steden en in kleinere dorpjes moesten gaan wonen om op het platteland te werken. Vrouwen woonden bij vrouwen, mannen bij mannen. Gezinnen werden uit mekaar gescheurd. Geschoolde mensen, buitenlanders, gelovigen en iedereen die in opstand kwam of in de toekomst in opstand zou kunnen komen werd vermoord. Met hen werd het volledige gezin vermoord, omdat ze dachten dat ze het probleem “bij de wortels moesten aanpakken”, omdat anders nakomelingen in de toekomst voor opstand zouden kunnen zorgen. Immers zei Pol Pot “beter een onschuldige vermoorden dan een vijand besparen.”
Gisteren zijn we naar het Tuol Sleng Museum gegaan. Dit is ooit een school geweest, voordat de Khmer Rouge aan de macht kwam. Daarna is het veranderd in de S-21 gevangenis, waar de meest verschrikkelijke martelingen plaatsvonden. Dit was het eindstation voor velen. Het complex bestaat uit 4 gebouwen. Het eerste gebouw was voor “speciale gevangenen”. Hierin waren iets grotere kamers en er stond een bed. Gevangenen werden hier vaak gedwongen om een bekentenis te schrijven van iets dat ze niet hadden gedaan om zo de moord te verantwoorden. Mensen werden gemarteld, dat vaak leidde tot dood. In het tweede gebouw werden de portretten van de gevangennen tentoongesteld. De Khmer Rouge maakten namelijk een portret van elke gevangenen, vaak voor en na marteling. Het is onvoorstelbaar hoeveel foto’s er in al die kamers hangen. Het zijn mannen, vrouwen maar ook kinderen en zelfs baby’s. Hoe hebben mensen dit kunnen doen?
Het 3e gebouw was nog in oorspronkelijke staat. Hierin waren op de beneden verdieping hokjes gemetseld die diende als cellen. Verschrikkelijk! Hier werden ze met een ketting vastgelegd in een cel waar je nog geen eens languit in kan liggen. De verdieping daarboven was nog veel erger! Houten hokjes! Afschuwelijk. Dit hele gebouw is bedekt met prikkeldraad. Dit om te voorkomen dat de gevangenen uit wanhoop zelfmoord zouden plegen. In het 4e gebouw werd er een documentaire gedraaid over Kmer Rouge overlevenden.
Vervolgens zijn we naar the Killing Fields gegaan ook wel Choeung Ek genoemd. Vele mensen die de martelingen van S-21 overleefden werd beloofd dat ze naar huis mochten. Echter werden ze verplaatst naar Choeung Ek. Hier werden ze vanuit de vrachtwagen in een soort loods gepropt. Wachtend op hun dood. Elke avond werden er mensen meegenomen die geblindoekt en met hun armen achter hun lichaam gebonden moesten knielen. Hun kogels wilden ze er niet aan “verspillen” dus werden ze in hun nek geslagen en werd vervolgens hun keel doorgesneden met een bamboo blad. Daarna werden ze het massagraf in gesleept en was de volgende aan de beurt. Verschrikkelijk!
Ook was er een killing tree. Tegen deze boom werden kinderen en baby´s letterlijk dood gegooid. GRUWELIJK! Hoe kan een mens zo iets over zijn hart krijgen vraag je je toch af.
Elke week komen hier nog botten naar boven van mensen die hier zijn begraven, door de regen. Ze hebben een Memorial Stupa gebouwd met daarin de overblijfselen van enkele slachtoffers. Echter is deze vol, waardoor de rest van de slachtoffers rust in de massagraven van de Killing Fields, die er nu uitzien als een hele vredige plek. Mensen leggen er armbandjes, wierook en bloemen neer om hun respect en medeleven te tonen.
De schatting is dat er tijdens de periode dat de Khmer Rouge aan de macht zijn geweest, van 1975 tot 1979 ongeveer 3 miljoen mensen zijn vermoord van een totaalbevolking van 8 miljoen.
Pol Pot is nooit vervolgd en is inmiddels overleden. Enkele handlangers worden sinds 2010 vervolgd. Een daarvan heeft bekend en heeft een celstraf gekregen van 35 jaar. Wat natuurlijk een belachelijk lage straf is voor zulke gruweldaden.

 

 

 

Battambang, Cambodja op zijn puurst!

Toen we in Battambang uit de bus stapte werden we gelijk overspoeld door tuktuk drivers. We stonden nog geen eens met onze voeten op de grond toen ze al aan het schreeuwen waren dat ze ons wilde brengen voor $1 de ander voor $0.50. Uiteindelijk bleek er een tuk tuk gratis naar ons hotel te rijden. Goed dealtje dus! In het stadje zelfs is niet veel te doen, maar er hangt een ontspannen sfeer en er zijn leuke cafés.
De volgende dag hebben we het platteland van Battambang verkend in een tuktuk. We zijn allereerst naar de Bamboo train geweest. Wat een ervaring!! Dit is een oude rails, waar vroeger een trein over reed. Op dit moment is het meer een attractie waar je met een soort bamboe vlotje overheen gaat. Doordat je zo dicht bij de grond zit lijkt het dus best wel heel erg hard te gaan en het maakt een ontzettend lawaai. Maar wat was het leuk! Aan de andere kant van de trein waren wat winkeltjes. Hier hebben we van wat kindjes allebei een zelfgemaakte ring gekregen, te lief! We hadden zelf wat dingetjes die we graag wilde zien, maar omdat we nog tijd hadden heeft de tuk tuk driver “Han” ons het platteland laten zien. PRACHTIG!!! Zo puur! Hij heeft ons eerst meegenomen naar een lokaal rijstfabriekje. Ontzettend leuk om te zien hoe de rijst wordt gepeld, gedroogd en gescheiden. Vervolgens zijn we door de meest prachtige landschappen gereden. We kwamen bij een hangbrug terecht, die erg wankel was! Doodeng.. Mensen gingen er zelfs met scooters overheen. En een stel jongeren waren zo vriendelijk om de brug, met ons erop, zelfs te laten schommelen! :O
We hebben hier ook een gefrituurde bananensnack gekregen van Han. Ook zijn we naar een aantal plantages gegaan en heeft hij ons kennis laten maken met vele nieuwe groentes en kruiden. Je kon gewoon de blijdschap en trots van Han’s gezicht aflezen toen wij hem vragen stelden en hij over zijn land kon vertellen. Hij ging ook steeds meer over zichzelf vertellen. Uiteindelijk zei hij dat zijn ouders in de killing cave zijn vermoord door de Khmer Rouge. Deze hebben een hele tijd de macht gehad in Cambodja. En de dingen die ze hebben gedaan zijn echt gruwelijk! Zoals vele families is ook de familie van Han uit elkaar gedreven. Hij heeft zijn broers en zussen sinds die tijd dus nooit meer gezien en heeft geen idee of ze nog leven. Onvoorstelbaar! Hij bidt nog elke dag in de hoop hun te vinden.
Met een brok in onze keel zijn we uiteindelijk weer de tuktuk in gestapt. Hij heeft ons naar de batcave gebracht waar rond 17.30uur duizenden vleermuizen tegelijkertijd naar buiten vliegen. Dat wilde wij natuurlijk wel zien! Met ons waren volgens mij alle toeristen die op dat moment aanwezig waren in Battambang ook bij deze grot. Haha.. Het hele muurtje zat vol!
Een hele tijd hebben we vol spanning zitten kijken naar de grot. En eindelijk was het dan zo ver! Onvoorstelbaar hoe veel vleermuizen daar vandaan kwamen! Dat ging minstens een half uur zo door. Han wist nog een betere plek om de vleermuizen te zien vliegen en heeft ons daarheen gebracht. Daarna zijn we naar het hotel gegaan en een hapje gaan eten.
De dag erna hebben we lekker ontspannen aan een zwembadje!
Nu zitten we in Phnom Pehn. De busreis hierheen was 7 uur en het waggelde ontzettend. Na 5 uur voelde ik, Aimée me heel slecht. Ik heb uiteindelijk dus ook overgegeven. In een doorzichtig plastic zakje zelfs! Echt vies! Raf heeft de buschauffeur laten stoppen en ik ben met mijn doorzichtige zakje door de bus heen naar buiten gelopen. We dachten dat het reisziekte was, maar helaas bleef het heel de dag en nacht aanhouden inclusief buikgriep-achtige klachten. Dus misschien toch een voedselvergiftiging. Ik heb dus nog niets van Phnom Pehn gezien, behalve de hotelkamer.
Raf zegt dat we naast de rosse buurt zitten die vooral veel aandacht trekt van vieze oude mannetjes. Jakkes! Meer horen jullie snel!

Liefs,

Rafael & Aimée

Siem Reap

Hallo lieve allemaal,

Hier ons echte eerste reisverslag vanuit Siem Reap, Cambodja. We zijn hier nu 5 dagen en morgen gaan we door naar Battambang, een klein plaatsje ongeveer 3 uur hier vandaan.
Siem Reap staat natuurlijk bekend om de tempels, waaronder Angkor Wat. Wij hadden een pas gekocht voor 3 dagen, zodat we veel tempels konden bezoeken.
Op dag 1 hebben we het stadje verkend met de fiets. We hebben een beetje rond gedwarreld en zijn uiteindelijk een heel leuk klein schooltje tegen gekomen. Het was een soort van basisschooltje met een aantal klasjes.. en heeeeel veel leerlingen. Allemaal even schattig! Hier hebben we een tijdje rond gekeken. Daarna zijn we verder gegaan met onze verkenning.
Op dag 2 besloten we het avontuurlijk aan te pakken. We wilden de zonsopgang zien bij Sra Rang, een meer binnen het tempelcomplex. Maar i.p.v. een tuk tuk, wat hier heel gebruikelijk is, gingen wij met de fiets. Om 4.30 uur zijn we dus op ons fietsje gestapt. Eenmaal bij de entree aangekomen dachten we echt: “: Nou, dat is toch helemaal niet ver! Waarom doen dit niet meer mensen?” Niet wetend dat er nog vele kilometers achter de entree zouden volgen. Na heel wat gefietst kwamen we op een onverlichte weg aan. Oh ja ter informatie, de fietsen hier hebben helaas geen licht. Achter de tuk tuk’s aan zijn we de onverlichte weg opgereden. Helaas reden die wat sneller en fietsten we dus al snel in het pikkedonker! Met behulp van een klein beetje maanlicht zijn we toch nog door gefietst. Totdat we op een splitsing kwamen en eigenlijk geen idee hadden waar we nu eigenlijk waren. Het is er heel dicht begroeid en er was geen tuk tuk of motor te bekennen. Gelukkig hoorde we in de verte een fietsbelletje! Toen begonnen we te roepen: “Hello, hello, we’re here!” Twee Maleisische meisjes waren ook op de fiets, ook zonder licht! Gelukkig hadden ze een smartphone met flits. Met de telefoon in het mandje fietste een meisje voorop. De rest volgde. Wat een redding! Een paar kilometer verder kwamen we dan eindelijk aan op onze bestemming. We moeten zeggen, het was wel echt de moeite waard! We hebben een prachtige zonsopgang gezien en echt heel veel mooie foto’s gemaakt. Na de zonsopgang hebben we nog andere tempels bezocht op ons fietsje! Met veel zadelpijn zijn we uiteindelijk in ons guesthouse beland.
Op dag 3 zijn we wederom de zonsopgang gaan bekijken, deze keer bij Angkor Wat. Deze keer leek het ons toch verstandiger om een tuk tuk te nemen 😉 hihihi.. Toen merkte we eigenlijk pas hoe immens groot het hier is! De afstanden tussen de tempels zijn enorm! Een van de mooiste tempels lag op ongeveer 32 km afstand, the Lady temple. Deze tempel had ontzettend gedetailleerde graveringen op de muren en had een andere tint dan alle andere tempels. Op de terugweg zijn we even gestopt bij het landmine museum. Een heel klein museum, maar zeker de moeite waard. Dit is een museum van een Amerikaanse man die hier actief bezig is met het verwijderen van landmijnen. Wat hier echt nog steeds een heel groot probleem is en veel slachtoffers veroorzaakt. De verhalen die hij vertelde waren heel erg indrukwekkend. Hij vangt veel landmijn slachtoffers op en zorgt dat deze aan het werk kunnen of geschoold worden. Een heel goed project dus!
Op dag 4 hebben we even een tempel break genomen en zijn we gaan zwemmen bij de over buren. We dachten “lekker even afkoelen”.. Nou koel was het zeker! Het water was echt ijskoud! Maar.. we hebben na heel lang hyperventileren toch een paar baantjes getrokken. Daarna toch maar weer vlug in de zon gaan zitten. We hebben het dus maar gehouden bij die ene plons! Toen andere toeristen kwamen konden we lachen! Hihi..
’s Avonds hebben we onszelf getrakteerd op heel veel lekker eten en een voetenmassage. Aaauuw dat deed pijn! Het was een reflexologie massage. Weer een ervaring rijker. De pijn werd gelukkig steeds minder.
Op dag 5 hebben we weer tempels bezocht. Daarna zijn we nog naar het war museum gegaan. Dit wordt gerund door landmijn slachtoffers en bezit allerlei oorlogsmateriaal. Persoonlijk vonden we het niet bijzonder in vergelijking met bijvoorbeeld het war museum in Penang. Maar ach.. het is eens wat anders.
In de avonden zijn we elke keer naar het stadje gegaan om lekker te eten, te drinken en te ontspannen.Dit was het weer voor even, de volgende verslagen zullen jullie nog wel voorbij zien komen.

Heel veel liefs,

Rafael & Aimée

 

 

 

The Chopstick Travellers are back! We gaan weer op reis.

Hallo allemaal,

Zoals jullie weten hebben we onze tickets naar Azie al geboekt!
Deze keer voor 4 maanden 😀 Sounds great right?
Onze eerste vaccinaties zijn al gezet..en wat was Raf een held! :S pfff.. Het leuke is dat Aimee, die totaal ontspannen haar prikjes ontvangt, wel altijd met spierpijn zit.

however..
We gaan deze reis, die 11 januari gaat beginnen, de volgende landen bezoeken: Maleisie (even onze jetlag een paar dagen uitslapen) vanuit daar gaan we richting Cambodje, Hierna gaan we naar de filipijnen. Vervolgens Indonesië. Daarna gaan we onze adventure skills op de proef stellen in Nepal.( dit belooft mooi verhalen hahaha) en dan eindigen wij onze reis wederom in het prachtige Maleisië.

Dus ben je benieuwd naar onze reis? Blijf ons dan volgens via ons blog.

rafaelaimee.wordpress.com

 

Veel Liefs,

 

Rafael & Aimée

1956864_10204171538422640_3795436372954655027_o