Excuse us! :)

For the followers,

We are really sorry that you got like 20 emails! But we were updating our blog..

We now attached our Vietnam adventures.. The only downside is that we wrote them all in Dutch..

This is because we wrote them in 2011 and we only used a dutch travel blog. We weren’t really in the mood to transalte all the reports now, but we did translate some short stories. If you want more info about Vietnam, where to go etc. You can always ask us in a comment or email.

the following reports are partly in English: Bear Grills & Steve Irwin in Nha Trang,  Het luxueuze leven van een backpacker/ The luxurious life of a backpacker, Relax with the locals.. Suoi Voi

Just scroll down to see them. The must sees, we translated in English..

We will write the upcoming reports of Malaysia and Thailand In English, so everyone can enjoy! 😀

Feitjes van Vietnam

• Kinderen mogen gewoon midden op straat plassen, niemand kijkt daar raar van op.
• Opa’s hebben de oorlogshelm nog op, als eergevoel.
• Vietnamezen zijn nooit ergens op tijd.
• Een treinticket is duurder dan vliegen..
• Kapsalons in Ho Chi Minh lijken op de wallen in Amsterdam.
• Het primair beroep in Vietnam is zelfstandig ondernemerschap, iedereen heeft wel zijn eigen zaak.
• Vietnamezen slapen meer dan dat ze werken.
• 4 nachten hotel is goedkoper dan een taxi rit van en naar vliegveld.
• Vietnamezen bezeiken je graag als je toerist bent.
• In Vietnam kennen ze geen HACCP ( hygiëne)
• De mensen buiten het toeristengebied zijn heel vriendelijk en behulpzaam.
• Vietnamezen zijn volgens ons de beste scooter/auto rijders in de wereld . Omdat ze nog kunnen rijden in deze chaos.
• Vietnamezen kunnen niet schakelen, auto’s rijden 30km in de 5de versnelling.
• Vietnamezen spugen al te graag hun groene speeksel uit ( BAH) ook onder het eten!!!
• Toeteren is hier gebruikelijk.
• Kinderen zijn dol op ijs met de volgende smaken: erwten, bruine bonen en andere soorten groentes.
• Cyclo’s ( soort van bakfiets voor toeristen) behoren tot de meest vervelende mensen van Vietnam.
• Campina en Friesche vlag kennen ze hier als “The Dutch Lady”
• Mcdonalds is in Vietnam niet welkom, hier is Lotteria helemaal hip.
• Facebook is ook niet welkom, dit is namelijk verboden in Vietnam.
• In een Vietnam Airlines kantoor spreekt men geen Engels, beschikt men niet over internet en al het personeel is mahjong aan het spelen!
• De spoorwegovergang wordt hier nog handmatig met een hek geblokkeerd. Geen idee hoe ze weten wanneer de trein er aan komt.
• In Nederland ontstaan meer files dan in Vietnam. Ondanks de drukte.
• Huizen zijn twee deuren breed.
• Vietnamese ratten zijn zo groot als konijnen.

back in Holland

Hallo,

Daar zijn we weer vanuit het zonnige Nederland deze keer.
We zijn dinsdagavond aangekomen na een verschrikkelijke reis!

We hebben eerst 40 min. in een bloedheet vliegtuig zitten wachten op 2 personen. We hadden deze keer geen individuele schermpjes. Bij het eten was er alleen nog maar vis. We kregen 1 drankje, daarna ging iedereen zelf zijn drinken halen?!En om het even compleet te maken zat er ook nog een heel vervelend jongetje achter Raf,die contant tegen zijn stoel zat te stampen. Kortom een hele oncomfortabele reis!

De laatste dagen hebben we doorgebracht in Hanoi. We zijn daarnaast ook nog naar Halong Bay geweest met een tour. Het was 4 uur met de bus heen, waar we dan een boottour van 4 uur kregen in Halong Bay. Nou de gids die is hiervan dus ongeveer 4 uur wakker geweest!! De rest van de tijd zat hij te slapen. Wat een zwaar werk!

De tour naar Halong Bay was ons wel een beetje tegen gevallen. Vooral omdat er eigenlijk super veel toeristen waren. Er waren echt tientallen andere boten en alles gebeurde ook heel gehaast. De omgeving was wel echt prachtig!

Dat was dus ons grote avontuur! De maand is echt heel snel om gegaan, helaas. We zullen snel nog wat kleine feitjes over Vietnam posten. Maar nu eerst even genieten van de Nederlandse zon!

Liefs,
Aimée & Raf

sex, drugs & kapsalons

 

5 dagen geleden waren we aangekomen in Ho Chi Minh, een hele grote verwesterde stad met hele rare gewoontes. Enkele voorbeelden, Kentucky fried chicken, Prada en andere merken, winkelcentrums, pizza’s en heel veel westers voedsel, Europese auto’s, super moderne kantoorgebouwen etc. etc. De prijzen zijn ook westers, helaas! Het aller raarste, waar we serieus onze vraagtekens bij hadden, waren de kapsalons. Bij ons in de straat waren bijvoorbeeld al 4 kapsalons. De meisjes die daar werken zien er niet bepaald uit als een doorsnee kapper. Ze zijn allemaal gekleed in super korte rokjes, alsof er nog andere services zijn inbegrepen. Of dit nu echt het geval is weten we niet. Volgens een meisje in een restaurant waaraan ik het vroeg was het meer een marketing trucje.

Voorbeeldje (beetje lange link): http://www.google.nl/imgres?q=le+duyen&hl=nl&biw=1024&bih=497&gbv=2&tbm=isch&tbnid=4VQ3gLM8PylbwM:&imgrefurl=http://www.videohealthy.com/fFNLkbRKNTWET&docid=H-lk-tPGM-maPM&w=480&h=360&ei=nOxHToK3IYXKmAWioNGDBw&zoom=1&iact=hc&vpx=122&vpy=75&dur=2674&hovh=194&hovw=259&tx=175&ty=134&page=1&tbnh=101&tbnw=135&start=0&ndsp=16&ved=1t:429,r:0,s:0

We hebben in Ho Chi Minh ook een vismassage gehad, waar we het in onze vorige post al over hadden. Het voelde alsof je echt allemaal kleine elektrische schokjes kreeg maar tegelijkertijd kietelde het ook heel erg. Raf en ik waren in het begin echt keihard aan het lachen en onze benen eruit aan het trekken. Maar achteraf waren we er wel aan gewend. Maar dat was op zich echt een hele leuke ervaring.

Rafael was even naar buiten gegaan terwijl ik in de hotel lobby wachtte. Dit was misschien 6 meter verder. In dat kleine stukje is rafael een motorbiketaxi, drugs en een meisje aangeboden! Dus dan weet je hoe dat gaat. Geen idee of de kapsalonmeisjes bij hem hoorde?

Daarnaast zijn we nog naar Ben Tha market geweest. Dit is een marktje binnen een soort loodsachtig gebouw. Hier staan allerlei kraampjes van eten tot kleding tot kunst etc. Als je denkt dat Turkije en Egypte erg zijn, kom hier naartoe! Wanneer je bijv. door het kleding gedeelte loopt pakt iedereen iets vast en zegt “ look miss a nice shirt”, “look miss some jeans” , “look miss here some nice underwear!” En dan ben je dus pas 3 kraampjes gepasseerd! De mensen gaan je ook aanraken en vasthouden zodat je bij hun kraampje blijft staan. Een aparte ervaring, maar na een bepaalde tijd heel erg vervelend. Daarnaast liepen er echt ratten zo groot als konijnen rond! Echt idioot!

We kwamen door de straat met verschillende ambassades, de Nederlands ambassade had gewoon 1 bewaker, de Russische had 1 bewaker. Toen kwamen we langs een super beveiligd gebouw, alsof het een gevangenis was, met hekken en 20 bewakers. Natuurlijk de Amerikaanse ambassade! Blijkbaar gaan veel Vietnamezen hier hun wraak uiten wanneer ze uit hun huis worden gezet, dit vertelde ons iemand van de Nederlandse ambassade.

Voor de rest hebben we niet heel veel interessants gedaan in Ho Chi Minh. We hadden een hele leuke lounge bij ons naast, waar we elke dag wel even een koffietje of een cocktailtje gingen drinken. Er werkten echt hele lieve mensen, het drinken en eten was lekker en het zag er heel leuk uit.

Vandaag zijn we terug gevlogen naar Hanoi, deze keer zonder rare fratsen. We zaten wel naast een vrouw met een baby, die niet stopte met huilen! Ik snap niet waarom, maar ze trok de baby de luier uit, waarna die baby haar opeens compleet onder plaste, en de stoel! Ze heeft een aantal keer haar borst willen geven, maar helaas dat wilde ook niet werken. Eigenlijk wilde niets echt werken bij deze baby. De vlucht was verder weer helemaal oké. We vlogen weer met Vietnam airlines en het was deze keer geen propeller maar een groot vliegtuig.(boeing 307) Echt super luxe! Hele brede stoelen, tv-tjes en zelfs warm eten op een 2-uur durende vlucht. En al die service voor zo weinig geld!

We zijn nu dus weer aangekomen in Hanoi. Morgen gaan we naar Halong Bay, hier gaan we een boottour doen. (Zoek maar even op via google). Maar dat horen jullie nog wel. Nu gaan we slapen, want we moeten al vroeg vertrekken! Rafael zit nu al te klagen over de matras die echt keihard is! haha.. Hij heeft nu al rugpijn terwijl hij er pas 5 min. op ligt! Hij overweegt om op de grond te slapen, een duidelijk comfortabelere optie 😛

Liefs
Raf& Aimée

Een lijk in het vliegtuig!?!

op onze laatste dag in Phu Quoc hebben we het er toch maar op gewaagd om op de avondmarkt te gaan eten.Er lag een berg aan vis om uit te kiezen. We zouden in eerste instantie haai gaan proberen, omdat we dit al ergens op de kaart hadden zien staan. sorry dierenliefhebbers! Maar helaas konden we dit op de markt niet meer vinden. Dus zijn we voor de tonijn gegaan. HEERLIJK!! Hij was lekker gekruid en op de bbq gegrild. Het was echt een joekel van een vis voor maar $4,- voor een vis van ongeveer 3 kilo.

Gisteren zijn we vanuit Phu Quoc terug gevlogen naar Ho Chi Minh. Het vliegveld is echt heel erg klein en heeft ook maar 1 gate, echt nog kleiner dan Maastricht airport. We waren aan het wachten op onze vlucht VN1811 stoel 13!! What could go wrong? Tot we op een bepaald moment opeens een ziekenauto over de landingsbaan zagen rijden. Deze stopte naast ons vliegtuig. Alle mensen waren al aan het kijken. Toen we opeens heel veel mensen bij de ramen zagen staan gingen wij daar ook maar eens naar toe. Er lag dus een persoon in de auto, maar er kwam een zak uit. We dachten meteen al dat het een lijk was. De zak werd met 6 personen het vliegtuig in gedragen. Dit zou toch niet waar zijn?!

Iedereen was al aan het speculeren wat dat zou kunnen zijn. Toen we uiteindelijk naar het vliegtuig mochten gaan en we erin stapten. Bleek dat het gewoon een zieke man was en het blijkbaar normaal is deze zo te vervoeren. Pfoej wat een opluchting. De vlucht is verder prima verlopen, wel weer veel turbulentie. Vlak voor de landing, ik bedoel we zaten op rij 13, er moest toch iets gebeuren, begon de vrouw achter Rafael echt gigantisch te kotsen! jamjam..
Ik ging al bijna in de nek van die voor me zitten. Gelukkig hadden we de opfrissingsdoekjes nog, deze functioneerde echt goed als gasmasker! De vrouw bleef echt overgeven. En toen we eindelijk op de grond waren en we mochten uitstappen, liet ze de zakjes kots gewoon ergens op de grond liggen in het vliegtuig.

Eindelijk aangekomen in Ho Chi Minh, zijn we naast het hotel in een loungebar geweest, waar we de hele dag hebben gechilled. Rafael zijn nieuwe favo drankje is Vietnamese koffie met gecondenseerde melk en ijs. Ik had een mocca frappuchino waar opeens ook likeur in zat, waarvan ik bang werd dat ik dronken werd.

We zijn gisteren in bed gaan liggen, waarbij we opeens ontzettende jeuk kregen. Eerst dachten we aan Bedbugs, wat in Azië veel voorkomt. Maar daar is echt geen spoor van te bekennen. Nu zijn er nog twee opties: de miertjes die in de kamer kruipen of een van de zoveel bijwerkingen van Malerone.
Voor de rest valt het tot nu toe wel mee met de bijwerkingen. Ik was wel een beetje verward, ik wist bijvoorbeeld niet meer hoe oud dat ik was! Rafael keek me aan of ik gek was, maar ik wist het serieus niet meer! Ik wist dat ik in 1990 was geboren, maar ik had al moeite om te bepalen of we nu in 2011 of 2012 leefden! Gelukkig heb ik alsnog uitgevonden hoe oud dat ik ben, namelijk 20. toch? haha

tot zo ver de nieuwe avonturen. Vanavond gaan we een vis massage doen, in Nederland ook wel bekend als Dr. Fish. Dit is hier belachelijk goedkoop als je het vergelijkt met Nederland. het kost hier namelijk maar $10,- voor 2 pers. voor een half uur. In Nederland zal dit rond de €50,- kosten p.p. hahahahaa!

Nou wij gaan weer verder krabben!

Liefs,
Aimée & Raf

Phu Quoc..we love you, but you stink!

We zijn nu een aantal dagen in Vietnam. Over 9 dagen moeten we helaas alweer naar huis. Waar waren we gebleven. De bus naar Ho Chi Minh. De busreis is goed en soepel verlopen. We kwamen om 6.30u aan in ons hotel, waar we te horen kregen dat we pas om 13.00u konden inchecken! Terwijl er wel kamers vrij hadden, want we kregen de optie om uit te rusten en eerder in te checken, waarvoor we dan dus moesten betalen! Heel behulpzaam en echt heel fijn na een busrit van 10 uur. We besloten om dan maar niet te slapen, puur uit principes en zijn de stad in gegaan.

Ho Chi Minh is eigenlijk wel een vrij moderne stad tegenover de rest van Vietnam. Alles is gestructureerd, met name het verkeer. Maar we hebben natuurlijk nog niet heel veel gezien, aangezien we er pas 1 dag zijn geweest, meer komt later.

We zijn die middag in de stad gebleven en ‘s avonds even iets gaan eten. Waarbij we onze eerste malaria tablet naar binnen moesten werken. Ik had vooraf nog even de bijwerkingen doorgelezen, waar ik niet echt heel vrolijk van werd! Meer dan 1 op de 10 zou overgeven, diarree etc. Dan 1 op de 10 heftige haaruitval, angstaanvallen en zulke rare dingen allemaal. Dan ben ik ook nog allemaal van die verhalen op internet gaan lezen. Dus ik voelde me al slecht voor ik die pil had ingenomen + we waren nog heel moe van die busreis. We hebben de voorschriften om vettig te eten maar gevolgd en hebben pizza gegeten. Rafael moet natuurlijk een halve operatie uitvoeren alvorens hij dat pilletje kan innemen, want ja hij krijgt het zijn keel niet af. Dus hij plet het elke dag met een glas. Jeetje.. dan zie je pas echt wat voor chemisch goedje je eigenlijk inneemt. Het heeft echt de kleur van kerriepoeder! Het is natuurlijk veel makkelijker om zo’n ding in een keer in te slikken, maarja. Raf zit vanaf nu nog 9 dagen elke middag te kokhalzen met een kerriegeel sapje!

Maar het slikken van die vieze kerriegele pilletjes heeft natuurlijk allemaal een doel. Phu Quoc Island. We zijn eergister vanuit Ho Chi Minh naar Phu Quoc Island gevlogen. (vlucht 3 van de 7) De vlucht duurde maar 1 uurtje, maar was wel spannend want we gingen met een propeller vliegtuigje. Het maakte echt een ontzettend lawaai, en bij ieder windstootje gaat het vliegtuig scheef. Maar verder had de piloot goed gevlogen.

Phu Quoc.
Onze eerste indruk: “Wat stinkt het hier!!” Maar dit komt omdat op dit eiland vissaus wordt geproduceerd in grote hoeveelheden, voor heel Vietnam en omgeving! Je kunt je voorstellen wat die visresten voor een smakelijke aroma produceren 😉
De eerste dag op Phu Quoc hebben we een scootertje gehuurd en zijn we naar watervallen gegaan. Dat was weer eens in de middle of nowhere. De bewegwijzering is hier echt nog veel en veel slechter dan waar dan ook. Iets dat op de kaart staat aangegeven heeft opeens een Vietnamese naam. Dus zonder locale hulp hadden we het nooit gevonden. De watervallen waren ijskoud en héél erg glad. We moesten door een dichtbegroeid oerwoud lopen bergopwaarts op een paadje van grote stenen met scherpe vormen. Hier hebben we een nieuwe definitie aan wandelschoenen gegeven, we hadden namelijk de slippers aan. Rafael is een paar keer zijn slipper verloren die dan gewoon in tweeën ging omdat het bandje los liet!We zijn ook nog eventjes naar een pagode geweest. Waar we alweer een hakenkruis zagen. Het is voor ons echt een mysterie, maar er staan overal hakenkruizen bij geloofstempels etc. Het verschil is blijkbaar dat dit hakenkruis altijd recht staat en het door ons gekende hakenkruis staat scheef.

’s Avonds zijn we naar de nightmarket gegaan, waar vooral veel vis wordt verkocht. Er liggen heel veel soorten vis op een tafel, daarnaast zitten er ook nog een aantal soorten apart in bakken. Hier kun je dan kiezen welke ze voor je moeten klaarmaken. In een van die bakken zaten ook zeepaardjes. Geen idee of dit om te eten is, maar dat lijkt ons wel vreemd. Ze leven hier echt van de visvangst. De volgende ochtend liepen we door de straat, om even een tentje te zoeken om te ontbijten. Hier kwamen we een vrouw tegen met een kar waarop de vis en het vlees gewoon op wat karton lag, in de volle zon! Lekker..HACCP daar moet je hier niet mee aankomen.
Wat ons wel heel erg opviel is dat ze hier een vuilniswagen hebben! Ja echt. Dit hebben we tot nu toe alleen gezien in Hoi An, waar het toch nog grotendeels met de handen werd gesorteerd. Maar in plaats van alles overal maar op straat te gooien verzamelen de mensen het hier echt in dozen en de vuilniswagen komt dit dan iedere dag ophalen.
Na het ontbijt zijn we naar Bai Soa Beach gegaan, wat een slechte weg! Dit is dus de hoofdweg en de landweggetjes in Nederland zijn nog beter. Er zitten echt kuilen in alsof er komeet op is gevallen. Verder was de weg naar het strand heel erg verlaten. Phu Quoc is echt nog heel primitief. Alhoewel er op die weg wel veel resorts liggen en worden aangebouwd, terwijl de faciliteiten er eigenlijk niet zijn. Bijvoorbeeld ook hier in ons hotel, we zitten nu bij een Nederlander. Het hotel staat aan het strand, maar de hele kust is vol gebouwd met krotten! Diezelfde Nederlander vertelde ook dat het eiland blijkbaar echt vol zit met slangen. We hebben er zelf nog geen een gezien. Alleen gekko’s, waarvan we er al twee op onze kamer hebben gehad. Gelukkig hebben we hier een gekko whisperer. Die gast heeft zo een snelle handen als Mr. Miyagi. (karate kid). Oh en nu we het toch over dieren hebben. Gisteravond vloog er gewoon een vleermuis het hotel binnen. Hij heeft een paar rondjes om ons heen gemaakt en is toen maar weer weg gegaan.

Maar even terugkomend op het strand. Dit was echt prachtig! Echt witte stranden en een helderblauwe zee. Als jullie de foto’s zien gaan jullie jaloers worden! mhwuaahaha

Liefs,
Aimée & Raf

fans we love you too!

Bear Grills & Steve Irwin in Nha Trang

For the English folowwers: I really would recommend Ba Ho waterfalls! To get to the waterfalls is an adventure at his own! We were on our own, but we met one couple which was there with a guide. But it is easy to do yourself! So we were there with 3 other people, So that was nice 🙂 I think it is still undiscovered..There were I think 3 stages of the waterfall, but we only went to the first one.

Ps. The water is freezing cold!!! hahaha..

Gisteren hebben we een scooter gehuurd vanuit het hotel, waarmee we naar monkey island zouden gaan. We moesten met de scooter naar een plek langs highway 1 (de enige weg die hier loopt), dus dat was vrij makkelijk te vinden. We gingen met de boot naar het eiland, dat ons helaas een beetje tegen viel. De aapjes liepen er wel vrij rond, maar verder was er ook helemaal niets te beleven. Zelfs voor een stoeltje in de schaduw moest je betalen. We zijn nog wat rond het eiland gaan lopen, waar we eigenlijk wel een heel mooi plekje hadden gevonden, met allemaal rotsen.

Vietnam-19 raf monkey island-0084

We hebben besloten om toch maar weer de boot terug te nemen naar Nha Trang. Op zich was het wel leuk om de apen in het wild te zien, die soms wel een beetje agressief waren, als je te dicht bij kwam. Vooral de baby’s waren té leuk. Alleen was het eiland echt heel erg op toeristen gericht. Er was bijvoorbeeld een cartbaan en voor de rest was het er vrij dood. Toen we vertrokken met de boot kwamen er net 3 boten toeristen, dus wederom geluk!

Vandaag zijn we naar Ba Ho waterfalls gegaan met hetzelfde scootertje, we moesten weer op diezelfde snelweg zijn en dan “ergens” naar links. Na een paar keer op en neer te zijn gereden hadden we het dan eindelijk gevonden. Van wegbewijzering hebben ze her namelijk nog nooit gehoord. Toen we aankwamen bij de scooterparkeerplaats moesten we een soort bos in lopen. Dit was echt een bospaadje vol met stenen in een soort oerwoud. Door de bomen zag je wel al kleine meertjes en hoorde je al wel de waterval. Tenminste dat dachten we. Toen we bij de eerste open plek kwamen zagen we opeens allemaal rode pijlen staan op stenen die over het water liepen. Je gelooft het echt niet, maar dat was survivallen!We leken net Bear Grills en Steve Irwin(check google). We moesten van de ene steen op de andere springen, tussen stenen door gaan, omhoog klimmen en naar beneden glijden, gewoon de pijlen achterna 😉

waterval Vietnam-49
Toen we er bijna waren kwam er opeens een gids met twee Italiaanse mensen achter ons aan.
Eindelijk aangekomen bij de waterval hebben we een frisse duik genomen, een hele frisse duik! Brrr..
De omgeving was wel echt prachtig!

Terug van Ba Ho Waterfalls zijn we nog even naar het Oceanographic museum in Nha trang gegaan, alweer met datzelfde scootertje. Dit was een soort aquarium met verschillende soorten vissen, maar daarnaast ook schilpadden en zeehonden. Die arme dieren! Normaal ben ik niet echt een hele erge dierenvriend, maar dit was toch wel zo zielig! De zeehonden zaten echt in een dicht hokje met een klein beetje water, waarin ze zich nog geen eens konden draaien. Er waren een aantal Vietnamezen, die bij de schilpadden stonden te kijken. Een vrouw trok een schildpad gewoon aan zijn poot het water uit, vond ze wel leuk voor de foto!! Dan had je ook nog een vrouw die gewoon overal stukjes brood naar binnen gooide. Dus ze gaan hier niet echt heel goed om met de dieren.

Toen we “het levende deel” van het museum hadden gehad mochten we naar de opgezette dieren. Hier stonden 6000 potten met dieren in sterk water. Daarnaast waren er ook dieren opgezet en skeletten etc. Wat een stank! Verschrikkelijk.

Op de terugweg was ik net tegen raf dat we echt volledig gebruik hadden gemaakt van de scooter. Op dat moment zegt hij, ja dat klopt maar volgens mij is er iets mis met de benzine. We moesten stoppen voor een rood licht en toen sloeg de scooter af. Ohh nee!
Rafael zegt: “Oh we hebben echt geluk!” waarop ik zeg: “geluk? Weet je hoe ver dat nog lopen is!!” Maar toen ik naar links keek, bleek dat we echt recht voor een tankstation tot stilstand waren gekomen, echt belachelijk toevallig! Haha

Vandaag gaan we nog eventjes door de stad lopen en vanavond nemen we dan de nachtbus naar Ho Chi Minh City. Hier zullen we maar 1 nachtje blijven, want dan zullen we vertrekken naar Phu Quoc, in een propeller vliegtuigje. Make my day!

liefs,
Raf & Aimée

Het luxueuze leven van een backpacker/ The luxurious life of a backpacker

The first day in Nha trang: We dropped our stuff inside the hotel and immediately took of to Thap Ba Hot springs, which was amazing! It is very cheap and really relaxing. We took a mud bath and enjoyed our day chilling in the pools.

hot springs

The next day we went to Vinpearl Island, which is an island reachable by cable car, my favourite! NOT..haha

This island is an adventure/water park, which was also very nice for a day.. Yeah we sort of escaped from the backpackers life here in Nha trang and did all these luxury things.. but they really are affordable and fun!

IMG_5069 IMG_5063

————————————————————————————————————————–

Na een lange en vermoeiende bustrip vanuit Hoi An naar Nha trang vonden we dat we wel wat ontspanning konden gebruiken. Omdat we erg moe waren en nog tot 12.00u moesten wachten voor we onze kamer op konden, mochten we gelukkig even in een ander kamertje slapen. Toen we uiteindelijk wakker werden gemaakt, hebben we de spullen op de kamer neer gezet en hebben we besloten naar Thap Ba hot springs te gaan. In een woord GENIETEN!

We zijn begonnen met een lekker modderbadje, wat natuurlijk heel goed is voor de huid maar voor de looks even wat minder. Toen hebben we de modder van ons af gedouchd, wat nogal wat moeite kostte. Hierna moesten we door een soort wand met allemaal waterstralen, een soort watertherapie. En daarna hebben we in een heel erg warm mineraalwaterbadje gezeten, tot onze huid was gerimpeld en we er eigenlijk uit werden gezet. Het grappige was namelijk dat we een kaartje hadden gekocht waarbij je 20min. In het mineraalbad zou mogen zitten. Maar op de een of andere manier werden we aangezien voor V.I.P. beter toch! Toen mochten we in een apart gebied voor V.I.P’s. Ik denk dat we minstens 1 uur in dat bad hebben gelegen!heerlijk..

We mochten hiernaast nog vrijblijvend gebruik maken van een warm water bad, dat echt gloeiend heet was maar heel lekker. Een koud water bad, wat in Nederland waarschijnlijk gewoon een warm water bad zou heten, jacuzzi’s en watervallen. Dus dat was echt een even een relax dagje.

Vandaag dachten we; “Laten we het backpackersgevoel er maar even inhouden” not, en zijn we naar een water-pretpark gegaan, Vinpearl genaamd. Vinpearl is een eiland hier in Nha trang, dat is opgekocht door iemand en is ingericht als pretpark. Het minder leuke is dat we erheen moesten met een kabelbaan. Eigenlijk heb ik kabelbanen altijd al ontweken en ben er dus ook nog nooit in geweest. Ik ben zelfs al bang in het reuzenrad van de Valkenier. Het allerergste was nog dat dit ook nog eens da langste kabelbaan ter wereld bleek te zijn! Joepie?! Voordat ik hem zag ging het eigenlijk nog prima, maar toen sloeg echt de paniek toe. Zelf zo erg dat ik serieus ben gaan huilen! Het was echt dood en doodeng!

Gelukkig ben ik veilig aan de andere kant gekomen en zijn we weer een ervaring rijker! Op naar het waterpark dan maar. Hier waren vrij heftige glijbanen die echt heel stijl naar beneden liepen, en ja we zijn er vanaf gegaan. Haha nooit gedacht dat ik dat zou doen! Er was ook een heel mooi strand, waar we ook nog even lekker hebben gezwommen en 10 min. Gezond, wat meteen zijn effect heeft gehad: rood, rood en roder. Eigenlijk hadden we alleen een kaartje betaald voor het waterpark, maar omdat het systeem zo raar werkt dat je het kaartje al bij de kabelbaan afgeeft en daarna niets meer hebt konden we gewoon overal vrij in. We zijn dus ook nog eventjes naar het pretpark geweest en zijn daar naar een 4D film geweest, wat eigenlijk echt niets voorstelde! Echt alle Vietnamezen waren aan het schreeuwen en wij zaten er echt supernuchter tussen. Wat een ontzettend slechte 3d technologie hebben ze hier! Daarnaast nog wat spelletjes gedaan, voor de rest stelde het pretpark niet heel veel voor. We zijn nog even terug gegaan naar het waterpark , waar we nog even in het golfbad hebben gelegen.

Toen was het alweer tijd om naar huis te gaan. Ik had al besloten dat ik echt niet nog eens in die kabelbaan ging. no way! Maar toen we bij de boot aankwamen bleek dat deze pas weer over 2 uur vertrok, wat een geluk! Ik mocht dus nog eens in die kabelbaan en nu ook nog met 4 anderen in ons karretje. Ik heb Rafael echt hard geknepen, ben op zijn schouder gaan liggen met een handdoek in mijn gezicht en was echt heel erg blij toen er weer grond onder mijn voeten zat.

Kortom hebben we twee hele leuke dagen gehad.!

Liefs
Aimée & Raf

Survival of the fittest.

Gister avond zijn we vertrokken vanuit Hoi an, leuk stadje maar erg toeristisch gemaakt wat wij erg jammer vonden. Alle restaurantjes waren naar westerse maatstaven ingericht en boden ook heel vaak westers eten aan. Omdat er meerdere mensen gebruik maakte van de reizigers-Bijbel ( the lonely planet) waren alle restaurantjes die hierin werden genoemd helemaal vol van toeristen. Dit gaf de lokale bevolking die een zaak/restaurant probeerde te runnen een steek in de rug.
Omdat we niet zo zijn van het gemaakte, besloten wij een aantal dagen geleden om eens op onderzoek uit te gaan.

Je moetje Hoi An voorstellen als een soort van Valkenburg, maar dan met franse invloeden, althans dat beweren zij. Hoi an bestaat uit eigenlijk 3 a 4 straten waar het allemaal in gebeurd, zodra je maar ook een zijstraatje ingaat zie je meteen contrast.

We zijn een keer ergens de brug over gegaan. We waren echt nog geen 100 meter over de brug en je zag geen toerist meer, mensen deden hun dagelijkse dingen, keken en wezen ons aan omdat hier in dit deel van Hoi an 2 toeristen liepen, je hoeft het je maar voor te stellen.

Op een gegeven moment hadden we honger waarop we besloten om gewoon een willekeurige eettentje binnen te lopen en kijken wat we tegen kwamen. Poging 1 was verschrikkelijk vies eten eigenlijk het vieste wat we tot op heden hebben gegeten.

Poging 2 waren de beste noodles die wij in Vietnam hebben gegeten. Een restaurantje waar niemand te bekennen was omdat het simpelweg niet in de lonely planet stond. Dit restaurant vonden wij zo lekker dat we eigenlijk ons gehele verblijf in Hoi an daar zijn gaan eten. Het meisje dat ons bediende wist al wat we wilde hebben haha.

Dus we waren gebleven bij dat we gisteren waren vertrokken. We hebben maar een gok gewaagd en toch maar gekozen voor de zogenaamde sleepersbus. Moet wel zeggen de WC STONK!!! MAAAAAAR was wel een stuk schoner dan die van de trein haha.
Toen we waren vertrokken was het al donker. We hebben nog een filmpje gekeken in de bus met een vietnamese spraakvertaling van een vrouw, die deed dus ook alle stemmen, dus van een man, vrouw en kind. Eigenlijk was het meer een voorleesverhaal dan een actiefilm met veel geweld.

Nadat Aimee een beetje in slaap was gevallen was ik nog vrij wakker door het geschud van de bus en de hobbels. Ik was eigenlijk een beetje aan het staren, en daar viel me iets op dat de titel verklaard.
In Vietnam heb je eigenlijk 1 hoofdweg die het noorden en het zuiden verbind. De zogenaamde Highway 1. Dit kun je zien als de levensader van geheel Vietnam. Wat ik daar eigenlijk zag is dat op deze weg alles nog open was, mensen sliepen letterlijk buiten op een hangmat om de kans te grijpen als ook maar een iemand daar wilde eten, tanken, zelfs om een zonnebril te kopen. Dat mensen op een hangmat slapen is opzich niet erg maar om 3 uur ’s nachts?? Mensen leven hier echt wat mij lijkt onder de armoedegrens of ze leven hier al rijke.

Er is gewoonweg geen tussenweg.
Bepaalde plaatsen worden zodanig ingericht om de toerist maar aan hun westers levenstandaard te voorzien.

Hanoi: Het echte Vietnam, druk druk druk, mensen leven zoals ze dat waarschijnlijk zouden doen als er geen toerist zou zijn.

Mai chau: een gat ergens in de bergen, een dorp ingericht om toeristen aan te trekken. Prijzen zijn op eens duurder dan in Hanoi??

Hue: Dood gewone stad waar de mensen gewoon normaal doen, ze proberen niet toeristen te bezeiken, en zijn ook niet volledige afhankelijk van hun.

Hoi an: klein dorp gemaakt voor toeristen, je ziet dat het allemaal nep is en de mensen over de brug die moeten het zich maar uitzoeken.

Nha trang: moderne stad, Binnen in de stad heb je super deluxe resort met daarnaast een krotten wijk. Het lijkt net of de rijke rijker worden en de arme armer.

We zijn net aangekomen in ons hotel, waar we nu zijn aan het wachten tot de kamer vrij komt. De eerste ervaring was al heel goed, er liep weer zo’n gigantische kakkerlak door de gang. En ik kan je vertellen dat de kakkerlakken in Nederland echt baby’s zijn tegenover deze!

Hoi An, Fake it untill you make it..!

Twee dagen geleden zijn we vanuit Hue naar Hoi An vertrokken met de bus. We hadden deze vanuit het hotel geboekt voor ongeveer $6,0 p.p. Het zou ongeveer een ritje zijn van 3 uur en we vertrokken om 13.00uur. Alhoewel de bus NATUURLIJK weer te laat was. Toen we instapten zagen we dat het een bus was met allemaal ligbedjes, dus dat was wel chill. Het enige nadeel was dat er van die tuinstoeldingetjes opzaten en de stoelen met een soort leerachtig iets waren bekleed, waardoor je steeds naar voren gleed wanneer de bus remde. We zijn lekker gaan liggen en hebben ook even geslapen. Dat ging wel moeilijk! De bus was niet oncomfortabel, maar hij toeterde echt om de 2 minuten. Ze toeteren hier als ze iemand gaan inhalen, echt heel vervelend. En als ze dan 3 mensen inhalen toeteren ze gelijk ook 3 keer!? Ik irriteer me er echt ontzettend aan, maarja..

We gingen richting Suoi Voi waar we de dag ervoor zelf al met een scootertje waren geweest. We waren al ongeveer 2.5 uur onderweg en we waren nog geen eens halverwege! Helaas lag onze tas met drinken en eten ook nog eens in de laadbak..Gelukkig maakte we een korte stop bij een kraampje. De chauffeur zei dat we een half uur zouden stoppen.. MOOI dan kan ik even wat eten! Ik bestelde een pannenkoek met banaan. Sorry, maar dat was echt goor! Een hele dikke pannenkoek, maar echt onvoorstelbaar dik en daarnaast ook nog heeeel vettig en rauw van binnen. Ik was halverwege mijn pannenkoek, want ja je moet toch iets eten, toen de chauffeur opeens begon te toeteren dat we terug in de bus moesten komen zitten. Dat waren echt GEEN 30 minuten! Dat waren nog geen eens 10 min. En ik zat ook pas halverwege mijn pannenkoek. Niet dat ik het heel erg vond want de pannenkoek was toch niet te eten!

We vertrokken weer. Althans voor even, want 2 km verder stopten we weer. Tot overmaat van ramp hadden we ook nog een lekke band. Serieus er staan 5 bussen en wij zitten weer in de bus met de lekke band! Ze gingen de bus opkrikken en de band vervangen met alle mensen er nog in!? De airco stond natuurlijk uit, dus het was bloedheet. We zijn toen maar buiten gaan staan en hebben gewacht tot de band er weer op zat.

Oké.. eindelijk, we konden verder rijden. We gingen richting Danang waar we echt een vreemd beeld kregen. Ze zijn daar volop aan het bouwen aan verschillende resorts. Er staan daar nu al vrij veel resorts, maar het past echt totaal niet tussen de omgeving. Er staat een resort, met golfbaan en zwembad en alle luxe terwijl het dan omringt is met golfplaathuisjes. Echt onvoorstelbaar!

Wat ik ook wel even grappig vond om te vermelden was dat ze de spoorwegovergang handmatig bedienen. Het is gewoon een hekje dat dan dicht wordt gemaakt!

Ik denk dat we rond 19.00uur dan eindelijk zijn aangekomen in Hoi An. Het hotel is best wel luxe. We hebben een zwembad en een klein ontbijtbuffetje, een bad en een vrij ruime kamer. Normaal zou de kamer $50,- kosten, maar wij hebben hem voor $19,- We zouden er ook NOOIT $50,- voor hebben betaald.

Hoi An is erg toeristisch, duur en de mensen zijn duidelijk minder behulpzaam. Het is hier wel heel mooi, vooral ‘s avonds wanneer alle lampionnen aan zijn. Hiervan zullen we vanavond wel eventjes foto’s maken. Gisteren had Raf de camera en de standaard meegenomen, maar de batterij zat er niet in! Hahaha.. dus niet heel handig. Je ziet duidelijk dat er erg veel aandacht is besteed aan het pleasen van toeristen. erg jammer, want de stad verliest zo haar hele karakter.

Eergisteren hebben we op straat gegeten, langs het meer. Ik vond het heel lekker voor $1,- had ik de specialiteit van Hoi An. Rafael had iets anders en vond het niet lekker. Hij is nog ergens anders gaan eten, waar hij echt een belachelijk kleine portie kreeg voor een vrij hoog bedrag.

Gisteren hebben we ’s ochtends aan het zwembad gelegen..heerlijk! Daarna zijn we nog eventjes de stad in gegaan. We zouden graag naar Cham Island gaan, ongeveer een half uurtje varen van hier. Helaas gaat de lokale boot alleen heen om 8.00u en alweer terug om 13.00u, wat erg kort is. Wanneer je de boot mist, zit je op het eiland! Daarom gingen we informeren voor een tour. €50,- belachelijk!echt.. Dan kwamen ze je om 7.00u ophalen en om 14.00u was je alweer terug. Dan mocht je een half uurtje of een uurtje snorkelen en nog wat dingen bezoeken. Dus dat hebben we maar overgeslagen.

We hadden een fiets gehuurd van het hotel en zijn wat rond gaan fietsen. Je ziet heel duidelijk het verschil tussen het hele toeristische deel en de rest. Je hoeft maar even de brug over te fietsen en het is een wereld van verschil!Daar is het nog echt! Mensen lachen vriendelijk naar je en zeggen vriendelijk gedag, wat hier niet altijd het geval is. Er zijn hier veel krottenhuizen langs het meer, vooral in het niet-toeristische deel zie je weer erg veel armoede. We hebben een beetje rond gefietst en het echte Hoi An gezien, uiteindelijk zijn we in een restaurantje beland. Waren we daar maar nooit heen gegaan. Het eten was echt niet lekker.

We zijn onderweg naar het hotel eventjes bij een supermarktje gestopt en hebben, ik durf het bijna niet te zeggen. Nutella gekocht!! Hahaha..

Vandaag is het weer niet heel goed, erg bewolkt en veel wind. Beetje vreemd! We gaan zo nog eventjes naar de stad. We wilden eigenlijk wel graag naar het strand vandaag, maar het weer zit niet zo mee, dus dat wordt dan maar iets voor morgen.

Liefs,
Raf&Aimée

Relax with the locals.. Suoi Voi

Suoi Voi, Elephant Spring.

Well Because everything is in Dutch, and some people wouldn´t understand anything of it.

Here a shorter version in English. We went to Suoi voi, on a rented motorbike. Please don´t pay someone to bring you there, because they charge like $80! It is easy to do on your own, plus the people will help you. We had to turn right at a certain point, but didn’t know exactly when! I think in the lonely planet, they explain how to get there, or we wrote it on the internet. But if you are near suoi voi, just ask the locals. It about 50 km from Hue center and it is really a beautiful ride on it´s own. Please take your camera and enjoy the view.  At the end your butt will hurt, but it´s worth it!

hue-119

Suoi Voi itself is filled with locals, no tourists are found here 🙂

IMG_4982 hue-153 hue-165

Excuse us for all the Dutch reports but we wrote them in 2011, and weren’t really in the mood to translate them all! We will write the upcoming reports of Malaysia and Thailand In English, so everyone can enjoy! 😀

Op onze planning hadden we op de planning om naar Elephants springs te gaan, dus besloten we ’s ochtends op pad te gaan om te kijken hoe we hier terecht zouden kunnen komen. Even in het kort: Elephant Springs is een soort rivier vanuit de bergen op ongeveer 50 km van Hue. We waren all bij een aantal touroperators geweest, maar de reis naar Suoi Voi zou ons steeds rond de €60,- kosten. Natuurlijk vonden we dit te duur met ons backpackersbudget 😉

Uiteindelijk zijn we naar het vrouwtje geweest waar we gister de scooter hebben gehuurd. We vroegen aan haar of zij misschien ook zo’n tour verzorgde. Ze zei: Noooo noo noo, much expensive. YOU GO! By bike.. Is very easy! En dat hebben we dus gedaan. Haha
Het lijkt een idioot idee, en Rafael vond het sowieso al niet zo heel slim. Maar gelukkig heb ik hem kunnen overhalen en zijn we een keer niet in de problemen gekomen. Het tegendeel zelfs, het was echt GE-WEL-DIG!

Onderweg naar Soui Voi was de natuur echt prachtig, morgen volgen de foto’s. We zijn ongeveer 1-1.5uur onderweg geweest tot we tot onze grote opluchting een bordje zagen staan met Suoi Voi erop. Yes we made it! Maar we moesten nog een heel stuk door het oerwoud voordat we er waren, joepie! Over een hobbelig zandweggetje met de scooter. Toen we dan eindelijk in het park waren aangekomen en de scooter hadden geparkeerd moesten we een hele klim maken om bij de riviertjes te komen. En dat was echt steil, met allemaal van die loszittende stenen.

Toen we de rivier zagen was het echt practig. Vooral omdat het uitzicht naar de bergen echt geweldig is! Het is in principe gewoon watervalwater dat dan door al die stenen door naar beneden stroomt. Ze hebben er dan per “meertje” een beetje zeil om gedaan zodat er zich verschillende meertjes vormen om in te zwemmen. Hoe hoger je gaat hoe schoner en meer verlaten het is.

We waren weer eens de enige toeristen. Verder waren er ook niet echt heel veel mensen. Hier hebben we even lekker gezwommen en zijn we flink verbrand! Raf is echt weer zwart hoor Sherley!

De terugweg was weer wat drukker. Rafael heeft volgens mij echt veel te hard gereden want we haalden echt iedereen in. Maar dat konden we verder niet zien, de kilometerteller was stuk. Iedere Vietnamees kijkt ons ook aan en denkt: wat doen hun nu op een scooter? Haha.. wel grappig.

Morgen vertrekken we om 13.00uur naar Hoi An, naar een vrij luxe hotel. Dus jullie horen het nog wel van ons!

Liefs
Aimée & Raf

Hue, the Silent City of Vietnam

Laten we maar eens beginnen bij gister avond. We hebben ‘smiddags heerlijk gegeten bij een Indisch restaurant. En nu denken jullie vast huh?! Een Indiër in Vietnam.? Ja die vind je ook hier. Het eten was wel echt heerlijk! Zo heerlijk, dat we er vandaag nog maar een keer zijn gaan middag eten.
Ons menu: rijst, een gek groen spul om je soort van kroepoek in te dippen (HEEEERLIJK), een soort roti brood met een Indische tsatziki ( nogmaals HEEEEEEEEEERLIJK!), twee verschillende soorten vlees en een soort paella-achtige rijst. En niet te vergeten natuurlijk twee fruitdrankjes. Deze drinken we nu eigenlijk dagelijks een paar keer. Echt heerlijk(alweer). De totale kosten voor deze lunch met 2 drankjes p.p. was €6.76

We zijn daarna nog eventjes naar het winkelcentrum geweest van Hue. De supermarkt had echt heel veel soorten heerlijke vruchten, waarvan we een dragonfruit en nog wat passievruchtjes hebben meegenomen. Het was verder niet een heel groot winkelcentrum.

Hue is wel echt een héél stuk rustiger dan Hanoi. Ze stoppen hier nog daadwerkelijk voor een stoplicht!haha..wat een verbazing!Helaas geven ze de auto’s en voetgangers tegelijk groen licht.Dat helpt natuurlijk niet echt bij het oversteken.

Verder zijn we gisteravond nog op kakkerlakkenjacht geweest..ofja WE? Eigenlijk Rafael. Ik, Aimée ging eventjes naar de wc en daar zat me toch een ‘ huge’ kakkerlak!! Toen ik Raf riep wilde hij hem kapot slaan met een hotelslipper. Maar helaas is hij verdwenen, waarheen is nog altijd een mysterie.

Vandaag hebben we de culturele toerist uitgehangen. We hebben de citadel bezocht, dat is een soort van groot complex binnen Hue, waarin vroeger de keizer woonde. Dat was nog eens een huis voor mtv cribs, gigantisch.Die man had geen 7 auto’s, maar hij had gewoon een stad binnen zijn stad. Verder hebben we daar nog olifanten gezien, waar je op kon zitten. Helaas konden ze zich bijna niet bewegen en moesten ze de hele dag aan een ketting liggen totdat iemand erop wilde rijden.

Daarna hebben we gek gedaan en een scootertje gehuurd. Zoals jullie weten rijdt heel Vietnam op een scooter. Maar ALS je hier dan een auto ziet, is het ook meteen een hele dikke! Nou het begon eigenlijk alweer grappig want ze hadden alleen nog schakelbrommers, dus hebben we die maar gepakt. Dat was even inkomen voor Raf!haha.. Maar daarna ging het vrij soepel.

De planning was om naar het strand de gaan. Eigenlijk wisten we de weg niet echt, maar we zijn gewoon rechtdoor blijven rijden et voila! Het strand. De huur van de scooter was 100.000 Dong voor een hele dag van 8.00u tot 20.00 ’s avonds. Dit is hetzelfde als €3.40 Heel raar maar een dvd huren is hier dus even duur als een scooter huren???tsja het is maar wat je meer waard vind.

Het strand was op zich wel mooi, niet heel spectaculair, maar wel mooi! We hebben een beetje over het strand gelopen. Er waren niet veel mensen, maar de mensen die er waren, waren locale mensen. We hebben nog even gezwommen en ik heb in de zon gelegen. Helaas was ik al verbrand van ’s ochtends, het is hier echt even een stuk warmer als in Hanoi!

Na dit kleine strandavontuurtje zijn we weer terug gegaan naar het hotel. Dat was niet heel slim, want het was spitsuur! Dus totale paniek. De scooters komen echt van ALLE kanten. En daar reden we dan als toeristjes. We waren toen ook nog eens even helemaal de weg kwijt geraakt. Maar toen ik de kaart pakte bleek dat we iedere keer langs het hotel waren aan het rijden. Al met al heeft Raf het er goed vanaf gebracht. Daarom gaan we morgen weer een scootertje huren.

De landschappen waren namelijk heel mooi richting strand en we hadden de spiegelreflex niet mee.

Net zijn we gaan eten bij een lokaal tentje en dat was weer heel erg lekker. Dit koste ons voor een 3-gangen diner incl. 3 drankjes €5,40 Waarschijnlijk zullen we daar morgen langs rijden om te ontbijten. Waarschijnlijk gaan we overmorgen naar Hoi An te gaan, of niet.
Eigenlijk weten we het nog niet echt, omdat we graag naar de Elephant Springs zouden gaan, wat tussen Hue en Hoi An in ligt. Maar het is vanuit beide plaatsen erg duur. Misschien gaan we dus naar Danang.

Maar daar laten wel iets over weten.
( de foto’s komen er nog aan druk druk met vakantie vieren haha )

Fans we Love you!!

Gammel Treintje Naar Hue

Hallo allemaal! Daar zijn we dan weer..
Na een lange treinreis(16.5 uur) zijn we dan EINDELIJK aangekomen in Hue, 3 uur later dan verwacht. Nou de trein..: Ik weet niet of jullie bekend zijn met de treinen naar België, die hele lelijke oude rode. Geloof me.. dat is luxe! Haha..

LINK:
http://www.reishonger.nl/reisnieuws/geen-internet-in-belgische-treinen/

Toen we eenmaal instapten dachten we oke?? Maar ik had al in het naar binnen komen een wc gezien dus, gingen we deze even checken. OMG! Echt verschrikkelijk. Wat een geur!En hoe smerig?! Bij dieper onderzoek was het dekbedovertrek vol vlekken en de deken en kussens roken echt vies. Rafael ruikt nog steeds naar trein! Haha..

De trein reed verder ook niet echt heel soepel. Als hij afremde leek het net alsof hij een noodstop maakte. We stonden namelijk net te wachten om uit te stappen en de trein stopte echt weer heel abrupt, waardoor een man vol zijn kop stootte tegen de deur. We zijn nu nog erom aan het lachen. Ik hoopte echt dat we dat op camera hadden, dan hadden we er geld mee kunnen verdienen!

Wonderbaarlijk genoeg heb ik echt heel lekker geslapen! Rafael helaas niet. Maar hij heeft mooie foto’s gemaakt van de zonsopgang. De treinen rijden door de jungle met heel mooi gebergte in the middle of nowhere. Mensen werken hier echt al heel vroeg in de rijstvelden rond 5.30u zijn ze al volop aan de slag.

Het plassen was echt een heel avontuur. ’s Avonds was het al erg, maar ’s ochtends was het echt nog erger dan erg! Rafael moest plassen, hij overdijft niet! Hij zegt: je moet je voorstellen dat je moet plassen op een Rodeo stier. Met een hand tegen de muur! Maar zitten was echt GEEN optie. Ik heb mijn plas maar opgehouden tot we in het hotel kwamen..

Maar gelukkig zitten we nu in een goed hotel, ruime kamer, een BAD!! Balkonnetje en op loopafstand van het centrum.

In eerste instantie zouden we vanuit Hanoi naar Ninh Binh gaan, maar dat was een heel probleem met vervoer. Want dan moesten we van Hanoi naar Ninh Binh en dan terug naar Hanoi en dan weer verder naar Hue. Dus hebben we besloten om gewoon deze trein naar Hue te nemen en dan wanneer we terug zijn in Hanoi een dagtour te nemen naar Ninh Binh en naar Halong Bay.

We hebben al eerder gezegd dat de stad er heel armoedig en vuil uitziet, maar zodra je in de buitenwijken bent zie je echt huizen met plastic zeil als dak, golfplaten tegen mekaar getimmerd. Mensen leven echt letterlijk tussen de puin. We hebben zelfs een huis gezien waarbij het afval echt was opgestapeld tot aan het dak. Het is echt afschuwelijk hoeveel armoede hier is in zo’n prachtig land. De natuur is echt prachtig en daarom is het ook heel jammer dat het zo wordt vervuild met alle rotzooi. De mensen zijn wel echt heel aardig en behulpzaam, op een enkeling na. Maar het is vrij logisch dat je meer geld wil van rijke toeristen met een mooie camera om hun nek, iedereen zou dat doen als je in zo’n situatie zou moeten leven.

Daarnaast is het hier in Vietnam ook een schoonheidsideaal om blank te zijn. Vooral vrouwen doen hieraan mee. Ze dragen altijd van die regenjasjes met speciale lapjes voor over hun handen, zodat deze ook blank blijven. Daarnaast hebben ze een petje, zonnebril en een mondkapje op. Bijna iedere vrouw

Hue zelf is niet zo hectisch en druk als Hanoi, wat dus wel een pluspunt is. Maar dit is eigenlijk maar een eerste indruk. We zijn alleen van de trein naar het hotel gereden en verder hebben we nog niets gezien. Eerst gaan we even die treinlucht van ons af spoelen! Ahaha
Morgen gaan we waarschijnlijk naar Elephant Spring, dit is een riviertje met watervalletjes en daar gaan we dan even relaxen en zwemmen! OF we gaan een motor tour maken door Hue.

We weten nog niet precies hoelang we hier gaan blijven. De planning was om 3 dagen te blijven, maar omdat onze trein zo laat was en de halve dag al is verpest gaan we het misschien toch verlengen naar 4 dagen. Dan kunnen we ook nog een dagje shoppen 😉 Ook niet onbelangrijk!
De foto’s van de treinreis en Mai Chau zullen we straks wel even uploaden.

Nou lieve mensen tot snel dan maar weer!
Liefs, Aimée & Raf

back in Hanoi

Hallo mensen..

Gisteren zijn we vroeg opgestaan om naar Mai Chau te gaan. We hebben een taxi genomen naar een busstation en daar toch maar een locale bus genomen. Nou ik kan jullie vertellen de bussen rijden nog erger dan de taxi’s! Het was ongeveer 3 uurtjes rijden, maar gelukkig was het landschap prachtig.
Eenmaal aangekomen bij onze stop zijn we achterop een motorbike gestapt die ons dan naar ons hotel zou brengen. Natuurlijk werden we bij een ander hotel afgezet. Hier zijn we dan maar gewoon naar binnen gegaan. De hoteleigenaar sprak echt geen woord engels. Hij liet ons de kamer zien die dus niet echt heel schoon was, maar het uitzicht maakte het voor ons wel gedeeltelijk goed. Hij wees ons op het briefje meerdere keren de prijs aan: 40.000 dong wat ongeveer neerkomt op €1,50. Dit is natuurlijk heel goedkoop, maar omdat we in zo’n afgelegen dorpje zaten dachten we dat het oké was. Toen we vervolgens een motorbike wilde huren snapte de hoteleigenaar natuurlijk niet wat we bedoelden. We hebben serieus een half uur met handen en voeten proberen uit te leggen dat we een motorbike wilden huren. Uiteindelijk kwam er dan iemand die dat verhuurde. Hij wees ons 400.000 Dong aan wat dan neerkomt op €15,- Dit vonden we heel raar omdat dit dan veel duurder was dan de hotelkamer. MAAAR meneer de hotelmanager besloot opeens om zijn prijs ook maar even te verhogen naar 400.000 Dong. Dat wat jullie op het filmpje zien wat ALLEMAAL voor maar 1 euro was, was dus opeens helemaal niet meer voor 1 euro. Het was opeens een vergissing omdat hij hoofdpijn had. Gelukkig was er een engels lerares die kon vertalen. Omdat de kamer sowieso al niet echt netjes was vonden we het echt te duur. In Hanoi hadden we voor deze prijs een heel netjes hotel MET ontbijt. Dus we besloten om hier toch maar niet te slapen. Toen moesten we opeens toch de kamer gaan betalen, want we hadden een formuliertje ondertekend. Maar dat was natuurlijk onder valse voorwaarden omdat hij zei: 40.000 Dong. Maar ja leg dat maar eens uit! Rafael werd al geïrriteerd en heeft lang gepraat over dat hij het verkeerde bedrag heeft aangewezen en dat we dit dus niet gingen betalen. We MOESTEN dit betalen uit manieren?? Belachelijk dus! Uiteindelijk zei hij dat we dus voor 2 uur moesten betalen. Raf zei ik betaal alleen 40.000 omdat hij zei dat het 40.000 kost. Dat hebben we dus gegeven MAAR dat wilde hij niet hebben! DUS GRATIS :p
We zijn toen dus onze spullen gaan pakken en vertrokken. Het volgende probleem WAT NU? We zaten echt in the middle of nowhere . Niemand sprak een woord engels en het was erg verlaten en geen ander hotel in de buurt. We hebben uiteindelijk besloten om terug te gaan naar Hanoi. We hebben proberen uit te beelden dat we een motortaxi wilden hebben naar de kruising waar alle bussen langskomen. Tijdens dat gesprek kwam er TOEVALLIG een bus langs. Daar zijn we dus even achteraan gerend zwaaiend en springend en gelukkig stopte die! Wij dus ingestapt, maar wat een hell ride zeg. De chauffeur reed echt scooters van de weg af, haalde in op bochten en ree tegen de richting in. Vervolgens duurde het ook nog veel langer door alle drukte. Gelukkig zijn we rond 18.00/19.00uur aan gekomen in Hanoi. Ons hotel was vol dus zijn we naar de buren gegaan. We hebben heerlijk gegeten in een Thai’s restaurant. Volgens Rafael was dit het pittigste dat hij ooit heeft gegeten en dat is bijzonder! Het was trouwens volgens de kaart mild pittig. Hahaa!
We zijn nu even een treinticket aan het boeken voor vanavond dan vertrekken we met de slaaptrein naar Hue. spannend dus!

Liefs Aimée & Raf

Reporting from old quarter..

Hello!

Na een lange vlucht vanuit Moskou zijn we eindelijk aangekomen in Hanoi, Vietnam.
De reis is goed verlopen en het eten was weer lekker in het vliegtuig.
Ik moet erbij zeggen dat de Russen je echt wel vol proppen met van alles.

Nadat we waren aangekomen op de luchthaven van Hanoi werden we opgehaald door een taxi chauffeur van het hotel: Hanoi Guesthouse.

Die chauffeur kan als een gek rijden zeg!
Zoals we al hadden gelezen rijden ze hier zonder regels. Wie het meeste lef toont krijgt voorrang is zo’n beetje de regel hier. Brommers die om je oren vliegen, auto’s die je bijna omver rijden.

Maar zoals jullie horen was het wel al vanaf de luchthaven een avontuur.

Aimée vertelde me in het vliegtuig: Raf als we aankomen gaan we niet slapen want dan hebben we minder last van de jetlag ( hahahahahhaha, wie denk je dat wou slapen?????? rarara)

Aangekomen in het hotel hadden we een upgrade naar de family room, omdat ze dachten dat Raf een oude man was.! Omdat Raf al via mail contact had gehad..hahaha
Dus nu hebben we een lekker ruim kamertje. Verder heel netjes en super aardig personeel.

Na even wat uitgerust te hebben zijn we maar meteen gaan verkennen.
Straatje hier en straatje daar. We waren serieus nog geen 500 meter verder en we wisten al niet waar we waren, maar dat leren we wel op den duur.

We zo juist even wat Pho(noodle soep) gaan eten tegen over het hotel ( een straat kraampje, waar rafael al meteen is bezeikt).. haha te veel betaald.

Pho is te eten maar het is niet iets waar je mij voor wakker kunt maken. Het smaakte heel zuur..!
Nou mam Misschien zijn die aardappelen toch nog niet zo verkeerd. Maar vanavond, nieuwe ronde nieuwe kansen.

We zullen hier ook nog wat fotos bij doen zodat jullie een kleine indruk krijgen van hoe het hier is.

PS: De zon schijnt bijna niet maar het is erg warm.EN er is nog geen druppel regel gevallen ( er was blijkbaar kans op storm)

Nou mensen tot de volgende Post!

Greetings from Hanoi.

Liefs Rafael & Aimée