El Nido

Na een 8 uur durende busreis vanuit Puerto Princessa naar El nido zijn we er dan eindelijk. Omdat El nido erg drukbezocht is door toeristen hadden we vrij op tijd een guesthouse gereserveerd via de telefoon. Ik hoefde geen email te sturen werd me gezegd en alles was oké! Nou goed dan.
Eenmaal aangekomen moesten we ergens een steegje in, waar ergens helemaal verborgen ons guesthouse lag. “You booked via Agoda?” Oh jee.. nee! “ we made a phone call, like a week ago.” “Ooh sorry mam we never take reservations through the phone!” WAT?! Ik zoek het telefoonnummer en laat zien dat ik dat telefoonnumer heb gebeld. Nee deze vrouw werkt hier niet meer. HUH?? Ze heeft mijn boeking hier toch bevestigd? Naja..na heel veel discussie zijn we maar gewoon opgestapt. En toen..begon de jacht naar een nieuw, niet al te duur, guesthouse. Vrij snel vinden we een guesthouse met nog 1 kamer vrij.. Na wat pingelen van Raf is de prijs ook oké. Gelukkig! Naast ons zaten hele lieve Franse buurtjes met echt een te schattig lief klein dochtertje. Samen met hun zijn we de volgende dag met een boot op pad om de prachtige lagunes van el Nido te bezichtigen.. en echt WAUW!
De tweede dag deden we weer een tourtje deze keer met vooral veel stranden en snorkelplekjes. Echter gaat het helaas niet zo soepel als gister! We worden om 8.30uur opgehaald om naar de boot te gaan. Eenmaal in de boot start hij niet.. pffff toch niet weer hè! Wat is dat toch met ons en vervoersmiddelen die kapot gaan? 1.5 uur later kwam er dan eindelijk beweging in onze boot! Helaas konden we niet heel veel zwemmen want er zaten echt honderden kwallen!
Op dag 3 hebben we nog een tour gedaan en deze was wederom super mooi! De foto’s zeggen denk ik meer dan duizend woorden. En geloof me..in het echt was het nog veeeeel mooier.
De dag erna zijn we weer terug gegaan naar Puerto Princessa om daar vervolgens de dag erna terug te vliegen naar Cebu.
Hier hebben we afgesproken met onze Filipijnse vrienden die we in het pizza restaurantje in Oslob hebben ontmoet. We zijn samen gaan eten in een restaurantje waar ze “boodle style” eten. Dit is met zijn allen van hetzelfde eten, met de handen. Het is gebaseerd op hoe de militairen dit hier doen. Heel erg leuk! Daarna zijn we naar een ijsrestaurant gegaan waar we een joekel van een ijs kregen voorgeschoteld, 3 kilo!! Toen onze buikjes helemaal propvol zaten gingen we op weg naar de karaoke bar. Hier kun je kamertjes huren met daarin een karaoke set en een dansset. Helaas was het vrijdag en had iedereen hetzelfde idee. We waren dus nummer 7 op de lijst. Na een half uur waren we pas nummer 5, dus dat ging nog wel heel lang duren. Uiteindelijk hebben we maar besloten om naar een dsicotheek te gaan. Hilarisch! De muziek was echt verschrikkelijk, maar we hebben het zo naar onze zin gehad!

Advertisements

Malapascua & Kalanggaman..true Paradise!

Hallo allemaal,
Daar zijn we weer. Deze keer vanuit de Filipijnen. Waarschijnlijk zijn jullie nog allemaal aan het bijkomen van de carnaval 🙂 Zoals jullie misschien al gezien hebben, hebben wij dat op onze eigen manier gevierd! hihi..
Waar waren we gebleven? We waren geland in Cebu, waar we een paar dagen hebben doorgebracht. Vanaf daar zijn we met de bus en de boot naar een eilandje gegaan, Malapascua. Ontzettend leuk! Dit eiland is nog bewoond door lokale mensen, er is een schooltje, wat winkeltjes, een aantal restaurantjes en natuurlijk de grote resorts. Wanneer je vanaf het strand het dorpje in loopt zit je dus middenin het plattelandsleven van de lokale mensen. Iedereen begint vriendelijk te lachen tegen je en maakt een praatje met je. De kindjes komen allemaal een high five geven. Zo lief!
Omdat we vrij laat aan kwamen zijn we wat gaan eten hebben we wat rondgelopen en zijn vervolgens gaan slapen.
Om 5 uur werden we wakker gekraaid door de hanen en deze stoppen niet na zonsopgang, nee ze kraaien de hele dag door tegen mekaar op. Iedereen op dit eiland heeft minstens 1 haan. Ze trainen deze en doen elke zondag hanengevechten met ze. Toen we een man met zijn haan bezig zagen zijn we even een praatje gaan maken. Vol trots liet hij de haan aan ons zien. Hij had al 18 gevechten gewonnen.
Daarna hebben we een snorkeltripje gemaakt rondom het eiland. Hier hebben we onze eerste zeeslang gespot! Waauw spannend. Hij zwom letterlijk onder ons. Blijkbaar ook nog super giftig!
Het koraal viel een beetje tegen, maar ach.. we hadden ons dagje gevuld!
De dag daarna zijn we naar een eiland gegaan op 2 uur varen van Malapascua, Kalanggaman Island. De eigenaar van het guesthouse had ons gewaarschuwd dat we dit absoluut niet met een kleine boot moesten doen. Hij zei dat er vaak wilde zee was en dat er zelfs mensen waren omgekomen.. OEI!
We hebben even rondgevraagd naar wat prijzen en hebben uiteindelijk via ons guesthouse geboekt. Leek ons wel zo betrouwbaar! Hij liet een van de lokale mensen het verder regelen. En wat stond daar om ons op te halen..? Een kleine boot. Oke.. no problem! Daar gaan we dan. Een heel hard motor geluid brult er uit de boot. Niet overdreven, alsof er iemand naast je staat met een betonboor. Hmmm.. dat was gister niet zo bij onze snorkeltour. Halverwege valt dan ook de motor uit. Gelukkig krijgt hij hem na een tijdje weer aan de praat en arriveren we een uur later op het eiland. WAAUW! Prachtig. De zee is zo helder en fel blauw. En dan ligt er een hele lange dunne streep zand met palmbomen erop. Precies een droom!
We hebben echt genoten van het moment. Veel foto’s gemaakt, gezwommen, gesnorkeld en lekker barbecue gegeten. Om 14uur was het weer tijd om naar huis te gaan.. nu al? Little did we know..
De zee werd zo ontzetten ruw! En daar gingen we dan met ons kleine bootje. Ik kreeg al helemaal Titanic ideeën. Bij elke golf kwam er ook een hele plons water het bootje op. De kapitein was die er met een emmertje uit aan het scheppen. Trouwens.. ter info, gas geven ging met een touwtje aan de motor en het stuur was een bamboe stok. Na ongeveer 2 uur draaide de kapitein de boot opeens om. HUH? Hij zei niks maar begon gewoon de andere kant op te varen. Onze boot pakte de golf van de zijkant (hij hing sowieso al scheef) en daar gingen we dus wel even heel scheef omlaag. Uiteindelijk bleek dat er een stuk hout van onze boot was afgebroken en dat hij dat was gaan halen.
4 uur later, toen de zon al bijna onder was, kwamen we dan eindelijk aan op Malapascua. Maar echt.. het was de moeite waard!
De dag erna zijn we door het stadje gaan lopen. Daar zagen we kindjes spelen met krabben.. en niet zomaar spelen. Ze bonden er touwtjes omheen en gingen ze uitlaten! Zoals hondjes. Hahaha Hilarisch! Natuurlijk wilden ze allemaal maar al te graag op de foto.
De dag erna moesten we alweer terug. Om 9.00uur hebben we de boot genomen en om 10.30uur de bus richting Cebu. De rit was maar 135km maar we hebben er maar liefst 6.5 uur over gedaan. ’s Avonds hebben we echt onwijs lekker gegeten. Daarna hebben we onszelf nog op hartjes donuts getrakteerd omdat het Valentijn was! Dat is trouwens een groot event hier. Iedereen doet er aan mee. Mensen lopen in rode kleding, kopen rozen en ballonnen en alle hotels, restaurantjes zijn helemaal versierd.
We zijn nu in Moalboal, maar daarover horen jullie de volgende keer weer meer.

Heel veel liefs !
Rafael & Aimée